3d places; huiskamer; stadshart; of toch een winkelcentrum – wat zal er worden van het plein waar we al zo lang over praten? Eerst maar een gedicht. Fragmentje van die andere stadsdichter – Menno Wigman – onlangs overleden, zijn nagedachtenis ons tot zegen – dichtte  alsof hij hier op ons plein is geweest in Grauzone:

de straten waar het ego ego kraait. En dwars

door alle eeuwen de onpeilbare verveling

van een dinsdag, het licht doet pijn,

de regen zeikt, er kruipen auto’s langs

en dat zal alles zijn.

Echt – alles- wat is er gebeurd dat dat alles is – dat zal toch niet waar zijn – ?

Ooit was er geen stad zonder tempel, geen dorp zonder kerk. Het heilige midden bracht ons samen. De ziel van de stad was een geheim, een hart, een third place voor ontmoeting, ritueel,  en een verhaal. 

Onder hoge gewelven vonden we intimiteit- achter zware deuren opende zich verstilling en leegte. Daar bracht wierook en eikenhout rust in je kop – weet u nog  – .

Ach, toen het varkentje nog ons aller ijkpunt was, de HEMA nog een uitje – en je overal kon parkeren tussen de spelende kinderen op straat… toen Amstelveen nog gewoon een dorp was. Maar nu – o ironie, voller en duurder dan ooit, gaapt het lege plein ons steeds nadrukkelijker aan – : wie o wie zal ons verlossen van de leegte?

Meer winkels van Unibail Rodamco – 

ING-Koffie voor de beste klanten –  

nog beter theater voor nog grijzere abonnementhouders in de avonduren – 

het gaat ons allemaal niet redden – wat dan – 

Een bioscoop – een echte? grotere stroopwafels bij Venstra – 

nog meer treurige boompjes en bakken vol gras 

nog een festival en nog een en nog een en nog een.

Wie brengt de ziel terug in de stad?

Wat redt ons van het lege plein – hoe krijgt deze vlakte ooit betekenis – die huiskamer die we allmaal zoeken – hoe het ooit wordt gevuld – het begint met een plaats om te ontmoeten

Een plek om stil te staan bij wat zich aandient, je te verwonderen. 

Een plek, waar niets te koop is,  geen toegang wordt gevraagd en iedereen welkom

waar je mensne tegenkomt die je nergens ziet – en dan ineens – . 

Een plek van bezieling, inspiratie en ontmoeting 

Een plek om te vertragen, te herdenken en te vieren wat je anders zou vergeten, 

Een plek als een oase tussen glas en staal. 

Met de intimiteit van een huiskamer en het geheim van een tempel. 

Een plek waar de oude verhalen klinken, de echte vragen gesteld worden: 

Wie ben jij –  waar gaat het jou om – kom en vertel eens.

Zo’n plek, als hart in de stad – 

Dus als we gaan stemmen beste mensen, kleur een hokje van iemand die meer ziet dan de dagprijs van de vierkante meter, een die niet valt voor de glimlach van de projectontwikkelaar, en de prijzen van het vastgoed, maar een die gaat voor de bezieling van deze stad en haar een hart gunt. Een plaats voor ontmoeting, bezinning en inspiratie. 

Wíj zien hem al – en u: beste lijsttrekkers – verras ons met uw visie!

In community building is een third place, de derde plaats, de sociale omgeving los van de twee gebruikelijke sociale omgevingen van thuis (“eerste plaats”) en de werkplek (“tweede plaats”). Voorbeelden van derde plaatsen zijn omgevingen zoals kerken, cafés, clubs, openbare bibliotheken of parken.