Velp dacht ik eerst bij Rheden – aan de rand van de Veluwe, rustiek wandelgebied; of nee – Vledder, Dwingelo, Drente. Eindeloze veengebieden, bossen, hunebedden langs wandelpaden, fietstochten langs de kabbelende beek. Maar nee, hoe kon ik me vergissen – het was Amstelveen. Natuurlijk, de groenste gemeente van heel het land! Pitoresk gelegen bij het sfeervolle altijd verlichte Schiphol, het schilderachtig stadje langs de gezellige A-9! Groen groener groenst! Wie had dat gedacht?
*
24 uur om de stad te vieren. Er is maar éen verhaal dat u van mijn verwachten mag, het is bijna Pinksteren. Het oerverhaal over de bouw van de eerste stad.
Ze zeggen ergens in Babel, op en vlakte tussen de grote rivieren. – Ooit, toen, in den beginnen, was iedereen het nog eens – een taal, een volk, een idee, een cultuur, een waarheid. Toen was het dat de mensen in de vlakte tot elkaar zeiden, de een tot de ander: Er moet een stad komen, met een toren tot in de hemel, een traptempel, een megamonument, een trumptower – een spiegelpaleis, zodat niemand ons vergeet tot in eeuwigheid amen – .
En ze begonnen ze te bouwen, de mensen. Maar al snel ontdekten ze dat in hun vlakke land tussen de rivieren de hemel heel ver weg is, en de bouw duurde en duurde – je bent niet zomaar in de hemel –
En terwijl de mensen de hemel bestormden met hun toren tot God weet waar – kwam de Allerhoogste eens kijken naar zijn schepsel daar beneden – ; hij komt de hemel uit en loopt in de modder van de bouwplaats en het zand van de woestijn.
Hij zegt tegen niemand in het bijzonder, misschien wel tot zichzelf of tot ons allemaal – Een taal – een volk, een waarheid, een cultuur, een systeem – Eenheid? Daarvoor heb ik de mens niet geschapen – als de mens zich een God waant, gaat alles mis, dat zal de geschiedenis ze leren – wat te doen? De mens moet op de aarde blijven met zijn voeten in het groen.
En dan schept de allerhoogste, verwarring – Godzelf verstoort de droom van de eenheid, de megalomane droom, het idee van Eenheid Staat en Volk – laat God uiteenwaaieren tot eindeloos veel talen, stemmen, variatie, veelkleurigheid.
Maar ja, daar bouw je geen toren mee – en de mensen gaan praten met elkaar en stoppen met bouwen. En al snel groeit het gras over de basis van de toren, bloeien de bloemen op de restanten van de tempel – en wordt de stad de groenste van heel het land. En wie goed kijkt ziet het: ieder grasje is anders, iedere bloem grootser dan de mooiste toren –
*
Dus: kom uit je toren – dwaal eens rond in de groenste stad van Nederland. De Poel, de heemparken en zie de bloemen in die eindeloze variatie –
en denk dan nog eens terug aan dit oeroude verhaal –
van menselijke ambitie en godgegeven veelkleurigheid,
heilzame verwarring!
lach eens om de grootsheid van onze betonnen eentonigheid
koester de vele talen, culturen en geloven, de ander
– zo verrassend vreemd in jouw ogen –
Kortom – laat de groenste gemeente van Nederland zo veelkleurig zijn als de bloemen in haar mooiste parken.

 

Deze column is uitgesproken tijdens een speciale editie van BV Amstelveen tijdens 24H Amstelveen, op 25 mei 2019, ter gelegenheid van de verjaardag van Amstelveen.