Morgen zullen we het horen. Kon je voorgaande jaren nog wel eens in de kranten lezen: hoe overleef ik mijn familie in de dagen van kerst, hoe houden we het gezellig aan tafel – gevolgd door tips om uit het bekende dilemma ‘zijn ouders, haar ouders’ te blijven – nu zal de minister president alles voor ons oplossen: 3-6 gasten – zijn ouders haar ouders of mag het helemaal niet meer? Nooit gedacht dat de minister president de grootte van onze kerstrollades zou bepalen! Eindelijk! Geen-oom-die-je -eigenlijk-al-beu was aan tafel – helaas helaas Corona Corona.

Maar hoe dan ook we zitten er straks, bij boom en kaarsen, met de lokale producten de beste wijn, het beste bier,… en vooral met hen om ons heen die er echt echt toe doen . Dus: de hoogste tijd voor bezinning aan tafel:
Tijd voor eenvoudige vragen – wat was jouw mooiste moment dit jaar, de ontmoeting die je bijbleef, wat heeft jouw geraakt geïnspireerd – en dan tijd voor rust van een antwoord –
Tijd voor het oude verhaal over geboorte en nieuw begin en dan stilte, een vraag en een eerste glas -.
Tijd voor een gedicht, een gedicht voor drie, zes wie weet – negen straks aan tafel:

Wij. hier. nu. ja.

en ach, misschien zullen er ooit bergen rijzen
valleien splijten tussen ons in, zullen wij
met rookpluimen moeten seinen: weet je nog

daar. toen. wij. toch

maar zolang we niet vergeten dat er een moment
was in ons leven waarop we dachten
dit en voor eeuwig, dit heden is een eden

vinden wij ons wel weer in elkaar
en zal ik denken aan wat je ooit onbewaakt
tegen mij zei, je had het in oude psalmen gelezen

aan u gebonden ben ik vrij

[Maud Vanhauwaert]

 

7 december 2020 – webinar AmstelveenSpreekt